وبلاگ زندگی عاشقانه

» برای بی کسی هایم دوا داری ؟

غریبم مثل یک نرگس

میان باغ شمعدانی

شبیه قایقی تنها و سرگردان

میان موج دریاها

من آن ماهی سرخم که

درون حوض میگردم پی دریا

و من میمیرم و افسوس من باقیست

من آن محبوس در بندم

که از پرواز می خواند

دلم از غصه می سوزد

ولی آواز می خوانم

دو بالم زخمی و اما

دلم پرواز می خواهد

جهانم گم شده

دیوارها گمنام و سرسختند

در این بیگانگی دستی پناهم نیست

پر از آهم، پر از حسرت

ولی در آسمان جایی برایم نیست

به دیوارها می کوبم و از درد می نالم

خداوندا در این محبس دوایی نیست

حصاری مانده با کابوس تنهایی

چگونه سر کنم این عمر اجباری

تو که درمانگری و درد من دانی

بگو آیا؟؟؟؟

برای بی کسی هایم دوا داری ؟

  "مهتاب محمدی راد"

۰ نظر / ۲۲۴ بازدید