۹ سال پیش
»
داستان من و شیخ علی رحمه الله علیه
چند سال پیش که ماه محرم مصادف شده بود با عید نوروز
روز سوم شهادت مولا حسین و یارانش بود که نماز ظهر را
در مصلای شهر اقامه کردیم
در برگشتم به منزل جلو مسجد دیدم یکی از هئیت امنا مسجد خدا
حفظش کنه تکیه داده به موتور یاماهش ، یک پلاستیک مشگی
هم دستش بد جور تو فکره/ هوا هم گرم بود
سلام دادم گفتم این موقع اینجا چیکار میکنی مومن؟
گفت والله اواره موندم چی کار کنم
گفتم چرا چی شده ؟
گفت امسال محرم کلهم 140 هزار تومن تو مسجد نذری جمع شده
20 هزار تومانشو دادیم یک پنجره گرفتیم برای مسجد 120 تومانش
هم دادیم به شیخ علی که سخنران و امام جماعت مسجده قهر کرد رفت
گفتم عجب؟؟!!!!!!!!!!
گفتم پول کو گفت اینها تو این پلاستیکه
گفتم موتور روشن کن
گفت برای چی ؟
گفتم روشن کن تا بگم
روشن کرد سوار شد منم نشستم پشتش گفتم برو خونه شیخ علی
رفتیم در زدیم حاجی خانم درو باز کرد / همسرشون انسان بسیار والا و
مردم داری هست اطلاع دارم چقدر به ندار ها کمک میکنه این بانو
یاالله گویان رفتیم بطرف خونه
وقتی فهمیدن منم انصافا هم خود شیخ هم بچه هاش که خدایی من از همشون
راضیم خیلی خوشحال شدند بعد کلی تعارفات رفتیم تو
از ده هم براشون مهمون اومده بود، شیخ علی منو به مهموناش معرفی کرد
گفت حاجی بخاطر ماه عزا ما میوه و شیرینی نگرفتیم
گفتم درستش هم همینه خدا قبول کنه
خرما اوردند منم که عاشق خرما چندتایی خوردم یه چایی هم روش
گفتم خوب ا شیخ علی ما زحمتو کم میکنیم
اومدم هم عرض ادبی بکنم هم
گوسفندهایی که تو ییلاق داشتیم فروختیم سودشو اوردم خدمتتون
رنگ صورتش برگشت سرشو انداخت پائین هیچی نگفت
ما بلند شدیم بنده خدا از خجالتی نای بلند شدن هم نداشت
بعد خدا حافظی اومدیم بیرون
دوستمون گفت عجب حرفی زدی حاجی
گفتم متاسفانه نه در اسلام و ایران تو همه ی ادیان الهی ان مد شده
که روحانیون یک شغل حساب میکنند در صورتی که روحانیت یک
صفت الهی هست / اینها با فروش دین ، دارن ارتزاق میکنن و سر بار
مردمن انهم به اسم دین و ائمه
لیس للانسان الا ما سعی
انسان باید سعی کوشش کنه برای زندگیش و بفرموده خداوند برای یاری
رساندن به دین خدا هم کمک کنه { ان تنصرالله ینصرکم و یثبت اقدامکم } نه
اینکه دین خدا را وسیله قرار بده برای اهداف دنیویش
وبلاگ زندگی عاشقانه
