وبلاگ زندگی عاشقانه
۹ سال پیش
» اگر ترس را از خود دور کنیم ما میتوانیم
یک خانم معلمی در آمریکا کاری کرد که اسم او در تمام کتاب های
تربیتی و پرورشی چاپ شد
تمام دوستانی که در دانشگاه دانشکده تعلیم و تربیت و روانشناسی
تربیتی خواندن امکان ندارد که قضیه این خانم را نخوانده باشند.
معلمی با 28 سال سابقه کار به اسم خانم «دنا». خانم دنا یک روز رفت
کلاس با یک جعبه کفش. جعبه را گذاشت روی میز به شاگردان گفت
"بچه ها میخواهم" نمی توانم های تانرا "را یا بنویسید یا نقاشی کنید
و اینها را بیاورید بریزید در این جعبه کفشی که روی میز من هست
"من نمی توانم خوب فوتبال بازی کنم من نمی تونم دوچرخه سواری
کنم من نمی توانم درس ریاضی را خوب یاد بگیریم
من نمی توانم با رفیقم که قهر کردم، آشتی کنم"و...بچه های کلاس
شروع کردند به کشیدن نمی توانم ها شان. خودش هم شروع به
نوشتن کرد. نمیتوانم هارا یکی یکی درجعبه کفش گذاشته شد.
وقتی همه ی نمی توانم ها جمع شد در صندوق را بست و گفت:
بچه ها برویم در حیاط مدرسه و بیلی برداشت و گودالی کند. گفت:
بچه ها امروز میخواهیم نمی توانم هایمانرا دفن کنیم صندوق را گذاشت
در گودال و شروع کرد با بیل روی آن خاک ریختن. وقتی که تمام شد به
سبک مسیحی ها گفت بچه ها دست های هم را بگیرید خودش
هم شد پدر مقدس و شروع کرد به صحبت کردن. «ما امروز به یاد
و خاطره ی شاد روان"نمی توانم" » گرد هم آمدیم. او دیگر بین
ما نیست. امیدوار هستم بازماندگان او"می توانم" و "قادر هستم"، روزی
همانند او در تمام جهان مشهور و زبان زد شوند و «نمی توانم»
در آرامگاه ابدی خود به سر برد.به بچه ها گفت "بروید کلاس" بچه ها
وقتی وارد کلاس شدن دیدن مقداری کیک و مقدار زیادی پفک داخل کلاس
گذاشته شده. وسط کیک یک مقوا بود و نوشته بود
"مجلس ترحیم نمی توانم"! بعد از اینکه کیک را خوردن، مقوا را برداشتند
و چسپاندن کنار تابلوی کلاس.تا پایان آن سال تحصیلی،هر کدام از
بچه ها که به هر دلیلی به معلمش می گفت "خانم، نمی توانم"،
در جوابش خانم دنا یک لبخندی میزد و آن مقوا را نشان می داد و خود
آن بچه حرفش را می بلعید و ادامه نمی داد. پایان آن سال تحصیلی
شاگردان خانم دنا بالاترین نمره ی علمی را در مکتب ی خود شان
کسب کردند.
یک قول همین حالا همه مان به هم دیگر بدهیم. قول بدهیم
نمی توانم ها را خاک کنیم...
ریشه ی همه ی نمی توانم ها از ترسی هست
که در وجودمان لونه کرده
۰ نظر / ۹۴ بازدید
